Inteligentne wykrywanie nieprawidłowości

Warsztat kierujemy przede wszystkim do osób, które:

• prowadzą lub planują audyty śledcze i chcą przećwiczyć cały proces – od hipotezy po prezentację wyników – na złożonym, realistycznym materiale;
• chcą przećwiczyć prowadzenie rozmów z podejrzanym, świadkiem lub sygnalistą w bezpiecznych warunkach warsztatowych;
• są prawnikami zajmującymi się sprawami white collar crime lub specjalistami eDiscovery i na co dzień angażują się w część prac prowadzenia postępowań wyjaśniających, a chcą zobaczyć, jak wpisuje się on w cały proces audytu śledczego;
• są zainteresowane racjonalnym wykorzystaniem sztucznej inteligencji w audycie śledczym;
• a także do wszystkich, którzy chcieliby poznać metody analizy śledczej, weryfikacji i oceny informacji oraz sposoby korzystania z niektórych źródeł informacji.

Na warsztacie:

• samodzielnie przeprowadzisz pełen proces audytu śledczego – od hipotezy do prezentacji wniosków – na dwóch różnych typach nadużyć;
• przećwiczysz analizę i zestawianie różnorodnych źródeł: danych księgowych i magazynowych, korespondencji, danych osobowych, informacji z rejestrów i otwartych źródeł;
• przeprowadzisz rozmowę ze świadkiem i podejrzanym i ocenisz, jak interpretować uzyskane informacje;
• przekonasz się, jak bardzo kolejność i zakres dostępnych dowodów wpływają na wnioski śledztwa;
• poznasz, w jaki sposób w praktyce wykorzystywać narzędzia technologiczne do analizy materiału zgromadzonego w sprawie, w tym danych, dokumentów i zdjęć, a także jak sięgać do dostępnych baz danych w celu weryfikacji informacji, identyfikacji powiązań i formułowania wniosków.

Warsztat prowadzony jest w formie pracy grupowej, z prezentacją i wspólnym omówieniem rozwiązań po każdym etapie. Uczestnicy aktywnie analizują materiały, formułują hipotezy, planują dalsze działania oraz przedstawiają i uzasadniają wypracowane wnioski.

Dzień 1 – Warsztat dochodzeniowy – praca na przypadkach 

1. Case 1: śledcza analiza bazy dostawców w scenariuszu „bilansu otwarcia” Uczestnicy badają kilkaset pozycji z bazy dostawców firmy, w której pojawiły się podejrzenia o powiązania z osobami z kierownictwa. Na podstawie danych o dostawcach i pracownikach, wybranej korespondencji i dokumentów zakupowych oraz informacji z otwartych źródeł, grupy typują podejrzanych dostawców i uzasadniają swoje wnioski.
2. Sprawa 2: audyt gospodarki magazynowej – podejrzenie fikcyjnych dostaw  Punktem wyjścia jest list sygnalisty. Uczestnicy zestawiają zapisy księgowe gospodarki magazynowej z dokumentacją operacyjną i produkcyjną oraz danymi z systemów wspierających kontrolę fizycznych przepływów towaru, aby ocenić wiarygodność zgłoszenia sygnalisty oraz jego znaczenie dla działalności firmy.

Obie sprawy przechodzą przez te same cztery etapy:

1. postawienie hipotez i zebranie danych,
2. weryfikacja hipotez i planowanie audytu
3. praca na danych i dokumentach z wykorzystaniem narzędzi,
4. prezentacja wyników grupom i prowadzącym.

W trakcie prac prowadzący będą demonstrować możliwości wykorzystania rozwiązań technologicznych do analizy danych oraz analizy dokumentacji.

• Specjalistyczne wsparcie eksperckie w audycie – kiedy i jak z niego korzystać?

Przegląd wybranych usług eksperckich wspierających audytora w realizacji złożonych lub nietypowych zadań, omówionych głównie na przykładzie informatyki śledczej. Uczestnicy poznają możliwe zastosowania i przykładowe wyniki analiz z takiego wsparcia oraz korzyści z jego wykorzystania w audycie i postępowaniach wyjaśniających. Przedstawione zostaną także praktyczne wskazówki dotyczące tego, kiedy, na jakim etapie i w jaki sposób korzystać ze wsparcia ekspertów oraz jak wykorzystywać wyniki ich pracy.

Dzień 2 – Gra scenariuszowa

Do organizacji trafia anonimowy list sugerujący korupcję przy zakupie usług na znaczną kwotę – bez szczegółów, ale ze wskazaniem możliwych sprawców. Uczestnicy prowadzą śledztwo, mając dostęp do obszernego, realistycznego kompletu materiałów źródłowych (m.in. wyniki badań nośników danych, materiały wizualne, informacje z otwartych źródeł i rejestrów publicznych, wybrana dokumentacja finansowa i korespondencja, opinia biegłego, zeznania świadków), które odkrywają się stopniowo, w miarę postępu prac. Grupy samodzielnie planują kolejność działań, przeprowadzają rozmowy ze świadkiem i podejrzanym, a każda otrzymuje nieco inny wariant scenariusza – tak, by na koniec móc porównać, jak dostępność i kolejność informacji wpływa na wyciągnięte wnioski.